De Betekenis van Taghut

De Betekenis van Taghut

Shaykh ul Islaam Muhammad Ibn ‘Abd al-Wahhaab, rahimahu Allah

 Ma’anaa at-Taaghut wa Ru’oos Anwaa’ihi”

 Weet, moge Allah Subhaanahu wa Ta’ala jou genadig zijn, dat het eerste wat Allah Subhaanahu wa Ta’ala de zonen van Adam (‘alayhi as-salaam) verplichtte, het verwerpen van de Taghut en het geloof in Allah Subhaanahu wa Ta’ala is. Het bewijs hiervoor wordt geleverd in de volgende Woorden van Allah, ‘Azza wa Jal:

“En wij hebben inderdaad aan elk volk een Boodschapper gezonden (die tegen zijn mensen zei): “Aanbid Allah alleen en vermijd de Taghut (valse Godheden)”.”

[Surrah An-Nahl, 36]

Betreffende de omschrijving voor de Verwerping van de Taghut, dat betekent dat jij gelooft in de futiliteit van het aanbidden van iets anders dan Allah Subhaanahu wa Ta’ala, en dat je verlaat het te doen en het haat, en dat je het verwerpt en vijandschap creëert met hen die het wel doen. En wat betreft de betekenis van Het Geloof in Allah, dat betekent dat je gelooft dat Allah Subhaanahu wa Ta’ala de Enige Ware God is die het verdient om als Enige aanbeden te worden, zonder dat je iemand naast Hem aanbidt. En het betekent dat je alle soorten aanbidding, elke daad, oprecht aan hem alleen toekent, terwijl je alles wat komt van wat naast Hem aanbeden wordt, ontkent en verwerpt.  

 

Het omhelst ook dat je houdt van en vriendschap toont aan de mensen van Ikhlaas (de Islam), terwijl je de mensen van de Shirk haat en vijandschap betoont. Dit is de religie van Ibraheem, ‘alayhi as-salaam, van wie degenen die zich ervan afkeren, slechts zichzelf voor de gek houden. En het is een goed voorbeeld dat Allah, Tabaaraka wa Ta’ala, ons hierover informeerde, toen Hij, Ta’ala, zei:

“Er was zeker een goed voorbeeld voor u in Ibraheem en zij die met hem waren, toen zij tot hun volk zeiden: “Waarlijk, wij hebben niets uitstaande met u en met wat u naast Allah aanbidt. Wij hebben u verworpen en er is tussen ons en u eeuwige vijandschap en haat ontstaan, totdat u zult geloven in Allah alleen.”

[Surrah al-Mumtahanah, 4]

Het woord Taghut is algemeen. Dus alles wat naast Allah, Subhaanahu wa Ta’ala, aanbeden wordt, terwijl hij zich verblijd in deze aanbidding, of het nu iemand is die aanbeden wordt, iemand die volgt, of iemand die gehoorzaamd wordt in de afwezigheid van de gehoorzaamheid aan Allah, Subhaanahu wa Ta’ala en Zijn Boodschapper, salla Allahu ‘alayhi wa sallam, dan wordt deze gezien als een Taghut. Er zijn vele Tawagheet (meervoud van Taghut), maar er zijn vijf categorieën:

De Eerste: De Duivel die de mens oproept om anderen dan Allah, ‘Azza wa Jal, te aanbidden. Het bewijs hiervoor wordt geleverd in de Woorden van Allah, Subhaanahu wa Ta’ala:

“Heb ik u, O kinderen van Adam, niet geboden, om de Duivel niet te aanbidden? Waarlijk, hij is een openlijke vijand voor u.”

[Surrah  Yaseen, 60]

De Tweede: De tirannieke en onderdrukkende heerser die de wetten van Allah, Subhaanahu wa Ta’ala, wijzigt. Het bewijs hiervoor wordt geleverd in de Woorden van Allah, Subhaanahu wa Ta’ala:

“Heeft u diegenen (hypocrieten) niet gezien, die zeggen te geloven in hetgeen u is geopenbaard, en in wat voor u is geopenbaard, en zij wensen zich naar de Taghut te keren (in hun geschillen), terwijl  hen geboden is om hen te verwerpen? Maar de wensen van de Duivel hebben hen laten dwalen.”

[Surrah An-Nisaa, 60]

De Derde : Degene die oordeelt met iets anders dan wat Allah Subhaanahu wa Ta’ala heeft geopenbaard, en het bewijs hiervoor wordt geleverd in de Woorden van Allah Tabaaraka wa Ta’ala:

“En wie niet oordeelt met wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de ongelovigen.”

[Surrah Al-Maa’idah, 44]

De Vierde: Degene die meent de wetenschap te hebben over het Ongeziene, naast Allah Subhaanahu wa Ta’ala. Het bewijs hiervoor wordt geleverd in de Woorden van Allah, ‘Azza wa Jal:

“Hij alleen is Alleswetende over het Ongeziene en hij vertrouwt Zijn Ongeziene Zaken aan niemand toe.”

[Surrah Al-Jinn, 26-27]

En Hij, Ta’ala, zegt:

“En bij Hem liggen de sleutels tot het Ongeziene, niemand kent ze dan Hij. En Hij weet wat er is op het land en in de zee; geen blad valt of Hij weet ervan. Er is geen (graan)korrel in de duisternis van de aarde, of iets wat groen of droog is, of het is geschreven in een Duidelijk Boek.”

[Surrah Al-An’aam, 59]

De Vijfde: Degene die, anders dan Allah Subhaanahu wa Ta’ala, wordt aanbeden, terwijl hij zich verheugt over deze aanbidding. Het bewijs hiervoor wordt geleverd in de Woorden van Allah, ‘Azza wa Jal:

“En wie van hen zegt: “Waarlijk, ik ben een God naast Hem”, dan is dit de persoon die vergolden zal worden met de Hel. Dat is de wijze waarop wij de onrechtvaardigen vergelden.”

[Surrah Al-Anbiyaah, 29]

En weet dat een mens nooit een gelovige in Allah Subhaanahu wa Ta’ala kan zijn tenzij hij de Taghut verwerpt en niet in hem gelooft. Het bewijs hiervoor wordt geleverd in de Woorden van Allah, Subhaanahu wa Ta’ala:

“Er is geen dwang in de Religie. Waarlijk, het juiste pad is duidelijk onderscheiden van het slechte pad. Dus wie niet  gelooft in de Taghut en gelooft in Allah, hij heeft het stevigste handvat vastgegrepen, dat nooit zal breken. En Allah is de Alhorende, de Alwetende.”

[Surrah Al-Baqarah, 256]

Het “juiste pad” in deze verwijst naar de Religie van Muhammad, salla Allahu ‘alayhi wa sallam, terwijl het “slechte pad” verwijst naar de religie van Abu Jahl. Het “stevigste handvat” verwijst naar de verklaring dat er geen godheid is die de aanbidding waardig is, behalve Allah, ‘Azza wa Jal, (Laa Illaaha Illa Allah). Deze verklaring bestaat uit een ontkenning en een bevestiging. Het verwerpt alle soorten van aanbidding van degenen die aanbeden worden naast Allah Subhaanahu wa Ta’ala, terwijl alle soorten aanbidding gedaan voor Allah, ‘Azza wa Jal, vrij van enige deelgenoot, worden bevestigd.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: